Zorgvisioen Cathy van Beek: De waarde van een mensenleven Natuurlijk is de vraag naar de waarde van een mensenleven uiterst relevant. De kosten van de gezondheidszorg rijzen immers de pan uit. We zullen die hoe dan ook moeten leren beheersen. Maar ik wil graag een paar belangrijke aanvullende vragen stellen, die even relevant zijn en ons kunnen helpen bij de zoektocht naar de waarde van een mensenleven. Die vragen luiden: wat doen we om de waarde van een mensenleven op peil te houden? En ook: welke waarde kunnen we nog aan een mensenleven toevoegen? En tenslotte: wie bepaalt dat? Lees verder

Stel u voor:…. “Het is 2028, dé Olympische Spelen vinden plaats in Nederland! Het hele land staat op zijn kop. Met als prettige bijkomstigheid dat sport en bewegen vanzelfsprekend zijn geworden. De omgeving is zo ingericht dat jong en oud uit vrije keuze bewegen. Je kunt het overal doen, niemand vindt het gek, ook niet als je wat ouder of dikker bent. Lees verder

Zo´n zes jaar geleden was ik werkzaam in een ziekenhuis en betrokken bij een werkgroep die het beleidsplan van een ziekenhuis moest voorbereiden. Zelfs toen al lukte het om letterlijk het credo ´de patiënt centraal´ op te nemen. Mijn indruk was dat iedereen er voor 100% achter stond. En iedereen, dat waren dokters, verpleegkundigen en ondersteuners. Dat is prachtig, want dan hoeft de patiënt zijn positie niet meer zelf onder de aandacht te brengen. In theorie dan. Lees verder

De Utrechtse wijk Overvecht laat zien dat het kan. Met enkele jaren gecoördineerd doelgericht werken is een betere gezondheid, meer participatie en lagere zorguitgaven in deze achterstandswijk het resultaat. Zorgverleners in de eerstelijnszorg hebben samen met welzijn en sport de Overvechters (jong en oud) verleid letterlijk en figuurlijk te gaan bewegen. Lees verder

Plotseling is er weer aandacht voor gezond gedrag. Er zijn meerdere aanleidingen: de introductie van een vettaks in Denemarken en de jaarlijkse stijging van de zorgpremies natuurlijk. En ook de recente enquête van het Centraal Bureau voor de Statistiek over de bereidheid zorgpremie te betalen ten behoeve van ongezond levende medeburgers. Lees verder

Hoe oud werden uw voorouders? Hadden ze de tijd om grijs te worden en krom te gaan lopen? Hoogstwaarschijnlijk niet. In de 19e eeuw was de gemiddelde levensverwachting nog geen 40 jaar. Inmiddels is die meer dan verdubbeld. Met dank aan de verbeterde hygiëne, goed voedsel, betere leefomstandigheden en de ontwikkeling van de geneeskunde, met name de uitvinding van de antibiotica. Momenteel, in de 21e eeuw, is antibiotica zo vanzelfsprekend aanwezig en redt zo vanzelfsprekend levens dat we er niet eens meer bij nadenken. En precies daar gaat het fout. Lees verder

In mijn gedachten zie ik een gezondheidszorg waar de zorgaanbieders niet het geld leidend laten zijn voor de kwaliteit. Financiële prikkels zijn niet meer nodig voor betere zorg. Ik zie een gezondheidszorg waar het belang van de patiënt centraal staat, en niet de domeinen. Waar samenwerking de regel is in plaats van uitzondering. Waarin zorgaanbieders onderlinge toetsing en intervisie bij de stellen. Lees verder

Er is veel discussie over de concentratie en spreiding van ziekenhuiszorg. Bepalen ziekenhuizen zelf welke zorg waar nog wordt geboden? Of hebben zorgverzekeraars hierin een rol? Bij kwaliteit gaat het om medische uitkomsten - zoals genezingspercentage, sterftecijfer en complicaties – maar ook om patiëntgerichtheid, wachttijden, doorlooptijden en informatievoorziening. Lees verder

De zorg staat voor grote uitdagingen. De vergrijzing neemt toe en daarmee de vraag naar zorg, tegelijk krimpt de arbeidsmarkt en zijn er straks minder handen om de zorg uit te voeren. Dan hebben we het nog niet over de kosten. Doorgaan op de huidige voet maakt de zorg op termijn onbetaalbaar. Het tij keren en werken aan toekomstbestendige zorg vraagt leiderschap en visie. Leiderschap van zorgbestuurders, artsen én zorgverzekeraar. Lees verder

Met de stijgende kosten voor de ouderenzorg in het vizier worden steeds nieuwe ideeën geopperd om dit vraagstuk aan te pakken. Zo ook zorgsparen. Als collectieve arrangementen zoals de AWBZ ter discussie worden gesteld, klinkt het aantrekkelijk om zelf zorg te dragen voor toekomstige zorg. Niet afhankelijk zijn van collectieve arrangementen en daaruit gefinancierde instellingen, maar weten wat je in de toekomst mag verwachten. Je betaalt er tenslotte zelf voor. De eigen verantwoordelijkheid wordt versterkt en de collectieve middelen ontlast. Eventueel zou zorgsparen ook gecombineerd kunnen worden met pensioensparen. Kortom: zorgsparen, een goed idee? Lees verder