Juni was een bijzondere maand. Er waren twee grote maatschappelijke gebeurtenissen in deze maand: de Tweede Kamerverkiezingen en het Wereldkampioenschap voetbal. Beiden hebben gevolgen voor mijn werkplanning; op de korte termijn (het WK) en de langere termijn (verkiezingen).

Het WK? Ja, wat een fenomeen! Iedere keer als ik sessies ga plannen, pak ik weer het WK-schema erbij. Hoe zinvol is een ontmoeting over de toekomst als de aandacht en energie naar voetbal in het hier en nu uitgaat? Niet dus! En daarom staan er inmiddels grote kruisen in de STG/HMF-agenda op tijden van de grote wedstrijden, voor Oranje, en de kwart, halve en eindfinale.

Emoties en verwachtingen
Ik ben geen groot voetbal liefhebber. Maar een WK is een mondiaal treffen en dat vind ik wel leuk. Vooral de momenten voor aanvang waarin spelersgroepen en het publiek elkaars volksliederen aanhoren. Wat een emoties en verwachtingen! Van alles loopt door elkaar: de aanstaande krachtmeting, de teamspirit en relatie met de coach, en de rol van de topvoetballers.

De verwachtingen van Oranje zijn altijd hooggespannen. Voor een klein land onder de zeespiegel leggen ‘we’ de lat op verrassende hoogte, de hoogte van grote berglanden en liever nog iets hoger. In de poule wedstrijden toonde het Nederlandse elftal ander spel dan we van hen gewend zijn. Minder aanvallend dan verwacht, minder kansen creërend en meer gericht op het benutten van voldoende kansen om de volgende ronde te halen. Voor de kijkers is dat lastig schakelen. Men verwacht een leuke pot, vindt dat een zinvolle tijdsbesteding en krijgt dat niet te zien. Het team gaat voor focus en efficiëntie. De kijkers missen bezieling. Zij hebben liever dat oude tijden herleven dan dat ze hun verwachtingen moeten aanpassen en zich moeten richten op de mogelijkheden die het nieuwe spel biedt.

Verbinding en beweging
De verkiezingen hebben een politiek verdeeld landschap opgeleverd met grote tegenstellingen. De verwachtingen van de achterban van politieke partijen zijn op dit moment een belangrijke factor bij het informatiewerk voor een nieuwe regering. Nu en dan beseft een politiek leider dat die achterban niet de hele Nederlandse bevolking omvat en doet een poging om ook de rest van de bevolking te betrekken. Hij nodigt breed uit om mee te sturen op de samenstelling van een nieuwe regering. Maar daar is te weinig ruimte en geplande tijd voor. Daardoor gaan de politieke leiders weer in de eigen kring en eigen dynamiek verder. Terwijl de nieuwe regering straks wel moet omgaan met de verwachtingen van de hele bevolking. Hoe gaan politici met burgers, met bedrijfsleven en maatschappelijke sectoren samen een toekomstagenda vinden die verbinding en beweging mogelijk maakt? Hoe gaan zij investeren in tijden van economische crisis? Ik maak me zorgen over het alternatief van de grootschalige bezuinigingen die van de nood geen deugd maken. Daardoor wordt het moeilijk om je te richten op de toekomst voor zowel de korte als de lange termijn. 

Verwachtingen
De zorgsector is een grote economische en maatschappelijke sector. Een sector die verschil kan maken voor de hele maatschappij. Hoe verhouden wij ons tot de verwachtingen van de bevolking, van het bedrijfsleven en van andere sectoren? Daar is nog te weinig aandacht voor. De mondige patiënt jaagt zorgaanbieders en financiers veelal schrik aan. Beelden van ‘rupsjes nooit genoeg’ die oude voorrechten willen behouden of meer willen dan kan worden geboden. Kloppen deze beelden wel? Wat verwachten patiënten eigenlijk echt van de zorgsector? Wat de bredere bevolking van de zorgsector verwacht is al helemaal niet bekend. Een braakliggend terrein! Ik vermoed dat juist het bespreekbaar maken van deze verwachtingen bij de burgers over ziekte en zorg de sleutel is voor een goede toekomststuring. Nog belangrijker is het voeren van een dialoog over hun verwachtingen over gezondheid en gedrag. De zorg heeft moedige leiders nodig die de verbinding met de verwachtingen in de samenleving aangaan. Ik roep u op om mee te denken: Wat kunnen we doen om de brede verwachtingen van de bevolking over de zorg in de toekomst in beeld te krijgen?